"Het heeft geen zin je te verzetten als je in je eigen gekte bent aangeland. Het is het moment van niets, van rotting, van nog niet zien hoe het verder gaat."

Bij de Noord-Amerikaanse vrouwelijke indianen is de "Regenboogvrouw" een van de vier archetypes  vrouwen, een die van nature heel kleurrijk is, creatief en niet gestructureerd.  Ik ontdekte tijdens een bijzondere workshop vorig jaar hoe zeer ik mijn eigen Regenboogvrouw ben vergeten: dat essentiële stuk in mij waarin ik Heel Veel Plezier heb.  Lees hieronder welke archetypes de vrouwelijke indianen zien en verken welke je zelf wel en niet ziet.

Mannelijke lezers: het kan best zijn dat je wat herkent, want zo vreemd zijn deze archetypes ook niet voor mannen!
 

De "Regenboogvrouw" wordt ook wel de Maangodin genoemd door indiaanse vrouwen. Ze is een open vrije geest, en kan anderen inspireren.

Mijn lerares Irene had een workshop voorbereid rond de vier archetypische vrouwen: voor elk had ze symbolen en edelstenen neergelegd. We begonnen met voelen hoe de symbolen ons raakten als je met je ogen kijkt, er langs loopt, er voor staat, voelt wat er in je lichaam(sbewustzijn) gebeurt. Ik vond de veelkleurige linten die bij de regenboogvrouw lagen mooi, maar meer niet. De kleuren en symbolen (geel fruit en maïs) van de "Voedende Moeder" spraken me helemaal niet aan. Het zwarte van de raaf bij de "Gekke Vrouw" sprak me wel aan, heel erg zelfs (en daar schaamde ik me helaas voor :-( ). Het geraamte bij de "Dood-Moeder" jaagde me angst aan.

Maar, met alleen mijn ogen zag ik nog niet het belang van de archetypes voor mezelf.

Ik weet - ik focus me veel op mijn zorgende rol, het archetype "de Voedende moeder". Ik loop rond met in het hoofd wat ik allemaal moet regelen qua koken, eten, boodschappen, met werk dat af moet zijn. Ik denk door over mijn klanten en maak me druk of ik mijn collega's niet in de weg loop wanneer ik ze help. ...En ik maak me tegenwoordig zorgen omdat ik al die dingen niet meer zo zorgvuldig doe, nu ik meer voor mezelf zorg en mijn eigen prioriteiten voorop stel. Alle nog-schoon-te-maken-plekken in huis drukken op me.

 

Intuïtief kijk je anders dan met je ogen

Als ik tijdens de workshop mijn denken uitschakel en doorlink naar mijn intuïtie, word ik triest.... Ik voel nu pas hoe zeer ik voorbij ga aan een ander deel van mij: mijn innerlijke Muze, mijn Regenboogvrouw. Dat deel waar ik mijn inspiratie haal, en waarmee ik mijn creativiteit en levenslust uit! Waar ik al mijn kleuren er laat zijn, en niet bang ben ze te tonen, in een heerlijk wervelende dans, aan de wereld. Waar ik liedjes schrijf en verhalen, moeiteloos, die ook nog eens belangrijke inzichten geven.

Pas toen ik mijn voelende zintuigen, mijn intuïtie, inzette, kwam de innerlijke waarheid meer boven, lijkt het. Ik voelde het gemis aan het voelen en tonen van mijn Regenboogvrouw! Een gevoel van opluchting overspoelde me.

 

De "Gekke Vrouw", met als symbool een zwarte vogel, staat voor de vrouw die haar innerlijk ontwijkt, tot zwijgen brengt, om zich heen slaat. Ik begrijp opeens de depressies waar een kleurrijke vriendin soms in terecht komt. En mijn eigen doofstom-modus van hard werken (bikkelen, pauzes overslaan, geïrriteerd raken van mensen die niet 'genoeg' produceren)... dit is ook het resultaat van de Gekke Vrouw. De Regenboogvrouw en de "Gekke vrouw" zijn elkaars tegenpolen. Je komt er gewoon elke keer weer in terug. Het heeft geen zin je te verzetten als je in je eigen Gekte bent aangeland. Het is het moment van niets, van rotting, van (nog) niet zien hoe het verder gaat. Van pijn, omdat je niet hebt gedaan waarnaar je eigenlijk innerlijk verlangde. Ik denk dat de Gekke vrouw ook nodig is soms. Net zoals de bomen en planten niet alleen maar in bloei staan, maar ook bladeren verliezen, rotten en nieuwe zaadjes tot groei moeten laten komen. Dus: eer je Gekke vrouw.  (Dat wil ik: mijn angst eren, de momenten dat ik me niet lekker voel. Die vertellen me ook veel over waar mijn ziel naar roept.)

Ook de "Dood Moeder" voelde voor mij oké, zelfs goed! Ik voelde er de lichtheid van het laten gaan van dingen die niet meer nodig zijn: stukjes persoonlijkheid die mij niet dienen maar dwarszitten; dingen die ik bezit maar me eigenlijk niet inspireren.

Als je de donkere kanten vermijdt, halen ze je altijd in. Net als met vervelende ervaringen die je hebt weggestopt en die op enig moment weer boven komen to haunt you, zo zullen ook de "Gekke vrouw" en de "Doodvrouw" een vorm krijgen binnen in je als je ze niet wilt accepteren af en toe. Denk aan de dichter die gek wordt, of de vrouw -die wanneer de kinderen uit huis zijn - in een groot gat valt. Eer ook deze momenten, voel de gevoelens, steek een kaarsje of wierrook aan die past, voor jouw gevoel.

 

Tot slot

Iedereen heeft alle archetypes in meer of mindere mate wel in zich; identificeert zich misschien met één het sterkst.  Zorg dat  je dat stuk waar je je inspiratie uit krijgt, niet te lang tot stilte maant! Voel dat van binnen komen, gebruik niet je mentale denken. Ook al komt het niet uit op dit moment; je eigen bron van plezier, of levenslust vind je daar. En als je die niet uit, dan bloedt je ziel een beetje dood. Dus: zie de vrouwenarchetypes in jezelf, eer ze, zoek het archetype waar je de meeste inspiratie uit haalt en doe iets met haar!

 

Wil je meer inspiratie?

 Lynn Andrews schreef in een van haar nieuwsbrieven een gebed waarin staat: "Help me not to fear the shadow side of myself, the dark side of my femininity. I am Crazy Woman, and I am the Rainbow Mother. I am Death Mother, and I am the Great Nurturing Mother. The sacred cross of feminine power lives within me."  Je vindt een geleide meditatie (zelf even opnemen of laten voorlezen) in een nieuwsbrief van Lynn Andrews (Newsletter  Volume 4 Issue 2, february 2010). http://lynnandrews.com/newsletter-archives/2010-Feb.html. Of lees haar boek "Jaguar Woman".

Na de meditatie die ik deed, grijp ik in de edelstenenwinkel gelijk naar een prachtige goudobsidiaan. Deze staat nu in mijn huis te pronken en me te herinneren aan het licht en het donker, yin en yang, mijn kleuren en mijn donkerte. Het voelt alsof ze trekt aan mijn kleuren :-)

Welk van de vier archetypes past het meest bij jou?