De hersenen van een sensitief persoon zijn ingesteld op een diepgaande verwerking van gedachten en gevoelens. Waar een ander snel kan ‘loslaten’, denkt de SP erg lang na over 'waarom dingen zo zijn gelopen', over zichzelf en over het effect van haar eigen gedrag. Je raakt er niet volledig van in de war, maar het kan je aardig vermoeien!

Als er iets vervelends is gebeurd op mijn werk, zoek ik altijd naar de oorzaak. Als het mijn schuld is, dan zeg ik dat en probeer ik het zo snel mogelijk op te lossen. Mensen zeggen vaak tegen mij: het gaat niet om de schuldige. Ik snap dat niet; als je oorzaken kent, kun je ook lange termijn oplossingen ter verbetering bedenken, zo redeneer ik. Maar het houdt me vaak, misschien te vaak, bezig.

Toen ik mijn tweede boek van Elaine Aron, “Hoog sensitieve personen en psychotherapie”, las, begreep ik pas waarom mijn werk mij zo zwaar valt. En dat het eigenlijk niet goed voor me dat ik daar maar mee om moest kunnen gaan van mezelf.

Een SP denkt langer na over de lange termijnconsequenties van keuzes waar hij of zij voor staat en zal niet snel onbezonnen dingen doen. Maar doet er daarom langer over voordat hij een keuze heeft gemaakt. Kijkt liever "de kat uit de boom" dan dat ie snel actie onderneemt. SP’s gaan daarom vaak naar een therapeut omdat ze hulp bij besluiten willen hebben. Ze zoeken vaak ondersteuning als ze erg veel stress hebben, het allemaal niet meer aan kunnen.

Niet alleen is het overwegen van voor- en nadelen van keuzes een belangrijk kenmerk van hoogsensitiviteit. Een SP merkt ook eerder bij anderen dat ze niet alles zeggen wat ze denken. Ze "zien" van alles bij anderen, op basis van het non-verbale gedrag. En om het nog lastiger te maken: zelf geven SP’s niet altijd direct hun mening, maar kunnen zeer subtiel zijn.

SP’s
reageren emotioneler op gebeurtenissen dan anderen. Ze raken niet alleen snel van slag door fouten die ze maken, maar ook van films. Ben jij iemand die met een zakdoek naast zich naar films moet kijken, omdat je wel weet dat er tranen gaan komen als je geraakt wordt door een scene, of beweging, of persoon? Misschien betekent dat dat de emoties op tv dieper bij jou binnenkomen dan bij anderen.

Veel mensen zeggen dat ze rotsituaties in hun jeugd hebben doorstaan door een sterke mentale wilskracht. Vaak is die wilskracht ook lang nadat die rotsituaties over zijn nog steeds van kracht en zet je 'm overal in waar het moeilijk wordt. Als gevoelscoach denk ik: kun je niet beter gewoon goed naar je zelf luisteren? Door te focussen op de spanningen in je lichaam, of op je gedachtepatronen, kun je erachter komen welke gevoelens of situaties je met die wilskracht toch probeert te voorkomen. Dit is een belangrijke stap in naar jezelf luisteren. En dat kan heel helend zijn voor HSP's.